زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

احکام تعارض





احکام جاری در تعارض بین دو یا چند دلیل را احکام تعارض گویند.


۱ - تعریف



احکام تعارض، احکامی است که در تعارض - مستقر یا غیر مستقر - بین دو یا چند دلیل جاری می‌شود.
قاعده کلی در تعارض غیر مستقر، جمع عرفی، و در تعارض مستقر در هنگام تعادل دو دلیل، تساقط یا تخییر، و در هنگام عدم تعادل، تمسک به دلیل راجح است.
[۶] جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۸، ص۸.


۲ - پانویس


 
۱. ↑ اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۴۳۵.    
۲. ↑ صدر، محمد باقر، دروس فی علم الاصول، ج۱، ص ۴۶۵-۴۵۵.    
۳. ↑ نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۴، ص۷۰۰.    
۴. ↑ نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۴، ص۷۰۳.    
۵. ↑ نائینی، محمد حسین، فوائد الاصول، ج۴، ص۷۰۴.    
۶. ↑ جزایری، محمدجعفر، منتهی الدرایة فی توضیح الکفایة، ج۸، ص۸.


۳ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۰۵، برگرفته از مقاله «احکام تعارض».    


رده‌های این صفحه : تعارض ادله | قواعد تعارض




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.